Hallo Loggers,

 

Dit is mijn laatste logbericht. Waarom??????????? Onze Humpty is afgelopen donderdag ter wereld gekomen. Onze Humpty is een meisje en heet Dominique.

 

Het was allemaal een heftige boel. Woensdag had ik een afspraak bij de VK en bij controle bleek dat ik wat eiwit in mijn urine had en met een verhoogde bloeddruk van de laatste 4 weken, vond ze het nodig om mij door te sturen naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. Om 13:00 uur kon ik terecht in het UMCG bij 't  Dok, zoals ze dat daar noemen en daar hebben ze me een half uur aan de CTG gelegd en nogmaals mijn urine gecheckt en vervolgens ook nog bloed afgenomen, maar alles bleek oke, geen hypertensie (Pfew!!!!). Daar was ik allang blij om. Met een nieuwe afspraak op zak, zaterdag 22-03(DE datum) om 10:00 uur, mocht ik weer komen om alles te laten controleren. Maar dat bleek achteraf niet nodig, want mevrouw bleek haast te hebben.

 

Donderdagmorgen om 07:00 uur was ik al van bed, om Anton op pad te helpen, toen ik iets glibberigs voelde. Niet wetend wat dat was ging ik gewoon naar de wc en ik nogsteeds niets doorhad. het was een beetje wazig van kleur, snapte er al helemaal niets van. Ben later naar boven gelopen voor schoon ondergoed, toen ik het weer voelde en het was nogsteeds zo wazig van kleur. Vervolgens heb ik een Tena ingedaan om nader te kunnen bepalen wat er nu eigenlijk naar buiten kwam en had er een onzeker gevoel over. Heb om 08:30 uur het ziekenhuis gebeld en zij zeiden dat ik alles maar mee moest nemen want het kon wel eens meconiumhoudend vruchtwater te zijn. OEPS!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Ik heb Anton gebeld met de mededeling dat ik naar het ziekenhuis moest en of hij direct mee wilde of dat hij nakwam. Hij wilde direct mee, dus moest eerst wachten totdat hij was gearriveerd om vervolgens naar het ziekenhuis te vertrekken, onderweg had ik al wat pijn in mijn onderbuik. uiteindelijk in het ziekenhuis aangekomen werd ik wederom aan de CTG gelegd en werd dus gecontroleerd of ik meconiumhoudend vruchtwater vloeide en dat was dus het geval.

 

Ze hebben me naar de verloskamers gebracht en om 11:30 uur ben ik aangesloten op de Oxitocine, omdat de kleine binnen 24 uur geboren moest worden, hebben ze mijn weeen dus gestimuleerd en opgewekt. Om 16:30 uur had ik nog maar 3 cm ontsluiting en kreeg wee na wee en had geen pauze om bij te komen. Werd er gewoon kwaad van. Heb daarom om verdoving gevraagd waar ik ook nog 1,5 uur op moest wachten i.v.m. afdelingsoverdracht, na een half uur hadden ze eindelijk de verdoving erin, tussen de weeen door. Daar heb ik maar even van kunnen genieten, want het bleek dat de linkerkant meer verdoofd was dan de rechterkant en daar werden de weeen erg heftig, zo heftig dat ik rond 19:40 uur 3 weeen kreeg met drang en ik middenin de derde wee, maar op de knop heb gedrukt voor de verpleging en ik zei dat ze de VK maar moest roepen dat het zover was. Na 35 minuten persen is Dominique op de wereld gekomen. Een ontzettend wakker en helder meisje met hele lange mooie wimpers. Dat was het eerste dat iedereen opviel.

 

Heb vrijdag en zatrerdagmorgen nog in het ziekenhuis gelegen en zaterdagmiddag zijn Dominique en ik naar huis gegaan.

 

 

 

 

 

Onze Humpty Dominique.

 

 

Liefs van ons allemaal.

Beste Loggers,

 

Tja ik hou het spannend, zo 3 dagen voor de uitgerekende datum, maar dat mag de pret niet drukken. Sinds een week of 4 is mijn bloeddruk omhoog gegaan van 110/60 naar 125/85, dat is wel ff schrikken dus, maar ja, het hoorde ook bij het termijn.

 

Vandaag weer naar de VK geweest en voor de zekerheid toch maar ff naar het ziekenhuis doorverwezen. Om 13:00 uur een afspraak om alles nog ff goed te controleren, bloed, urine, bloeddruk en CTG. CTG, bloed en urine was niets bijzonders mee, alleen blijft de bloeddruk zo hoog, 130/96. Komende zaterdag, op de uitgerekende datum, nog een keer naar het ziekenhuis om te kijken of mijn bloeddruk is gedaald. Tot die tijd, mocht het feest losbarsten, moeten we het ziekenhuis bellen om daar te bevallen. Dat is best ff een domper, ik was graag thuis bevallen, maar ja, het zij zo. Is mijn bloeddruk, en dan m.n. de onderdruk gedaald tot onder de 90, mag ik alsnog thuis bevallen. Dus........absolute rust!!!!!!!!!!!!!! Ben ik ook net een type voor, niet dus!!!!

 

Ze konden vorige week nog niet goed schatten hoe zwaar of het kindje ongeveer zou zijn en vanochtend zei de VK tegen mij ongeveer 8 pond. Vanmiddag bij de gyneacoloog, en zij houdt het op een 7 ponder. Nou ja, het is toch maar afwachten, we weten ook niet hoelang het nog blijft zitten.

 

Voor de rest geen klachten en waggelen we rustig door en voor de rest hier eigenlijk verder geen nieuws.

 

Ik wens jullie alvast een heel fijn pasen, misschien dat ik zaterdag nog een berichtje plaats, maar dat is ook net hoe het allemaal in het ziekenhuis gaat.

 

Voor nu eerst de groetjes,

 

Liefs Miranda

Beste allemaal,

 

 

Vandaag is mijn officiele eerste zwangerschapsverlofdag. Momenteel verschild het nog niet van mijn andere vrije dagen, maar dat zal in de loop van deze week of volgende week heus wel komen, denk ik. Heb nu eerst het gevoel een HELE vroege zomervakantie te hebben, maar ook dat zal vast en zeker over gaan.

 

Wat moet ik allemaal nog doen, voordat ons kleine Humpty op de wereld komt. Ten eerste moet ik deze week ( in mijn eigen tempo uiteraard ) de babykamer gaan afmaken. Veel hoef ik niet te doen, moet het ledikant nog verven met acrylverf, de plinten en kozijnen moeten nog geverfd samen met de deur en vervolgens kan ik dan het dn gaan inrichten. Alles wassen van de baby en een plaats geven in de babykamer. Dan moet ons huis zover nog aan de kant en moeten we nog ff naar mijn zusje die nog een een-persoonsbed voor me heeft om op te bevallen. Wij hebben alleen maar een waterbed en ik kan natuurlijk niet gaan bevallen op het 1 van de bedden van de kinderen. Heb al bij een aantal instanties gekeken naar hoge bedden, maar dat wordt niets, tegenwoordig moet je daar een verpleegkundige verklaring voor hebben. Wat een gedoe om een fatsoenlijk bed hier te krijgen. Heel eerlijk gezegd vind ik het te zot voor woorden dat je daar zo'n verklaring voor moet hebben, want zeg nu eerlijk, je kunt ARBOtechnisch gezien beter een bed op hoogte hebben, zodat de verloskundige tijdens de bevalling met een rechte rug en met het achterwerk op een kruk beter kan kijken hoe het gaat daarbeneden en voor de kraamverzorg(st)er is het makkelijker om haar controles NA de bevalling te doen. Maar ja, wie ben ik????????????? Moet nog naar de drukker, we hebben al geboortekaartjes uitgezocht, dat hebben we in december als gedaan en alvast een stuk of wat laten reserveren. We moeten alleen nog ff kijken welk lettertype er in het kaartje komt en ik kan in ieder geval de enveloppen al ophalen om ze alvast te schrijven, dat scheelt me weer tijdens de kraamweken, want ik geloof niet dat mijn hoofd er dan naar staat.

 

Ik krijg ff gezelschap van 1 van onze overgebleven kittens. In oktober 2007 heeft onze jongste poes, Tikoes, 5 kittens geworpen en daar zijn we nu 3 van kwijt. Op nieuwjaarsdag is de eerste naar mijn schoonouders gegaan, ik kon helaas niet mee, omdat ik een spier in mijn ribbenkast bekneld had zitten en ik onmogelijk fatsoenlijk kon zitten in een auto wel te verstaan, maar was wel ontzettend verdrietig. Zo zorg je ruim 8 weken voor zo'n hummeltje en vervolgens gaat het dan bij je weg. Met Minoes, zoals mijn schoonouders haar genoemd hebben, gaat het goed. Ze is flink ondeugend, zoals een kitten betaamd, maar ze genieten ontzettend van haar. De tweede ging het eerste weekend na oud en nieuw met de moeder van Nathalie en diens vriend mee. Deze hadden we, in samenspraak met hun, in eerste instantie Harry genoemd, omdat we dachten dat het een jongentje zou zijn, maar toen Nathalie haar moeder voor de inentingen naar de dierenarts is geweest kwamen ze er dus achter dat Harry geen Harry was, maar een Harryet. Dat was best wel grappig. Ook zij is ontzettend ontdeugend en zit over al waar ze niet mag zitten. Ook toen Harry wegging heb ik ff een traantje weggepinkt, het is onder normale omstandigheden moeilijk afscheid te nemen, doe dat als je zwanger bent en die lieve schattige snoetjes gaan je verlaten, dat gaat 2x zo hard. De derde kitten, genaamd Doerak, na wat wij vorige week van Danielle hebben mogen vernemen, is het weekend van 19-01 opgehaald. Hij is vlakbij ons in de buurt, hij woont bij de dochter van Danielle haar juf bij ons in het dorp. In principe kunnen we ze alle drie blijven bezoeken en zien we 2 stuks sowieso geregeld weer, dus ze blijven toch ook nog een beetje van ons.

 

Wij hebben dus nog 2 kittens over en zijn nu 3,5 maand, iemand nog belang bij????? Ik wil gerust foto's sturen per e-mail, krijg ze er hier niet op, omdat ze te groot zijn.

 

Ik geloof dat ik nu al weer een heleboel heb verteld, komende donderdag moet ik om 16:30 uur naar de VK, misschien dat ik daarna nog ff haar bevindingen hier neerzet. Voor nu ga ik eerst een kopje cappuccino voor mij en een kopje koffie voor Anton maken, want die ligt nog in diepe rust boven. En dan een broodje eten en de spijlen van het ledikant schuren, zodat ik ze kan gaan verven met acrylverf. Heb er nu ff rustig de tijd voor en komende week streef ik er ook naar om het kamertje helemaal af te hebben. Elke dag wat doen, dan kom ik een heel eind, denk ik.

 

Toch best wel makkelijk zo'n log, kun je je to-do-list ook opzetten, als je het ff niet meer weet, kun je zo ff kijken en ben je toch regelmatig ff op de log. ook de andere kitten vraagt nu mijn aandacht, dus ik ga stoppen.

 

Voor iedereen een hele fijne zondag en hopelijk tot snel.

 

Groetjes van ons

 

 

 

Beste loggers,

 

Hier weer eens een berichtje van ons. Het gaat prima met ons. Weining klagen en weinig kwaaltjes, af en toe speelt het maagzuur op, maar dat is normaal. Een beetje vocht komt er ook bij kijken, maar ook dat is vrij normaal. Ben afgelopen dinsdag naar een infobijeenkomst geweest over borstvoeding, zeer leerzaam mag ik wel zeggen en zeker een aanrader. Zeker voor de dames die van plan zijn borstvoeding te gaan geven.

 

Een na laatste controle bij de VK zag er ook goed uit. Glucose en Hb allebei 6,9 en de bloeddruk was ook goed, 70/110. Komende donderdag weer naar de VK, ben benieuwd wat er dan veranderd is. Misschien ook wel niets, ben wel nieuwsgierig of ze deze keer kan voelen wat waar ligt. Dan kon ze de vorige keer nog niet. Ik lig goed op er termijn, maar dat was ook niet zo raar, ben het jaar erg goed begonnen, met een spierknelling in de ribbenkast. Daar word je ZEKER  niet blij van. Maar ook dat hebben we weer overleefd.

 

Aangezien ik een begin gemaakt heb met dit berichtje vorig weeken, is donderdag reeds gepasseerd en ook nu zag het er weer goed uit voor ons 2-en. Mijn bloeddruk van 110/60 en een mooie buik. Vervolgens ff gevoeld en met Humpty gaat het ook prima, het hoofdje lag naar beneden, het ruggetje lag, vanuit mijzelf gezien, aan de rechterkant en de armpjes, beentjes, voetjes en handjes aan de andere kant. Het is een echte woelwater in mijn buik, maar goed, dat was ik, volgens mijn moeder, ook.

 

Zo ik ga nu EINDELIJK met de babykamer beginnen. Het is gelukkig niet zo groot en er moet gesaust en het ledikantje moet ik verven, dus daar ben ik nog wel ff zoet mee. In principe kan ik in 2 dagen de hele babykamer af hebben en dat moet ook wel, want volgende week moet ik nog 3 dagen werken en dan is het 16 weken thuis zijn. Ook dat heb ik voor een groot gedeelte opgevuld uiteraard, maar de eerste 6 weken ben ik van plan om het kamertje verder in te richten, kleertjes wassen, enveloppen alvast bij de drukker weghalen om ze te schrijven. Dat soort kleine dingetjes. Ach ja, het huis moet nog op orde, maar ja, alles op zijn tijd, EERST de babykamer.

 

Hey trouwe lezers, die af en toe nog ff komen kijken. Heel erg bedankt voor het in de gaten houden en het reageren en kom tijdens mijn verlof wat vaker langs. Dan heb ik meer tijd ook. Het is momenteel zo'n geprop in mijn dagen en dan heb je ook nog exen die nergens rekening mee houden(GRRRRRRRRRRRRRR!!!!!!!!!!!!).

Helemaal toppie dat jullie zijn blijven komen en ik wens jullie allemaal dan ook een HEEEEEEEEEELL fijn  weekend.

 

Lieve groetjes Miranda

 

Hallo allemaal,

 

 

Wilde ff weer wat van me laten horen. Dus hier ben ik. Ik ben al een poos niet bij iedereen langs geweest en dat moet ik zeker snel eens gaan doen. De drukte is hier niet te verdrijven, maar zoetjes aan gaan we richting kerstvakantie en dan ben ik ook een weekje vrij, waar ik al erg naar uit kijk.

 

Zoals jullie in het kopje kunnen lezen zijn de kittens alweer bijna 5 week en beginnen nu echt de pootjes onder het kontje te krijgen. Klimmen, klauteren, met elkaar en mama spelen, het is allemaal erg aandoenlijk en het zal wel erg lastig zijn als ze uitvliegen naar de nieuwe eigenaren. Vrees dat ik daar nog wel een traantje om weg ga pinken ( zwangerschap???) Ik zou graag een foto van ze plaatsen, maar de foto's die ik heb zijn veel te groot.

 

Met ons gaat het prima. Afgelopen week weer naar de verloskundige geweest. Alles was goed, Humpty zat goed op schema en met mijn bloeddruk is ook niets aan de hand een mooie 110/70. Het hartje klopte ook als een razende en Humpty was erg druk, ook de welbekende kuchtbellen waren weer aanwezig .

 

Danielle haar verjaardag was kort maar hevig. De meeste visite kwam allemaal 's middags. Tja, het is dan ook een kinderverjaardag!!! En we waren allebei ff het overzicht kwijt, maar dat kwam later weer helemaal goed. Het was best gezellig, ondanks dat wij ons het vuur uit de sloffen liepen. Danielle is dik verwend. Allemaal leuke spulletjes gekregen. Van kleren tot aan knutseldingetjes en ze heeft het spel van Huis Anubis gekregen en daar was ze wel zo trots op. Ze is er ECHT verslaafd aan, als ze bij ons binnenkomt op vrijdagmiddag is het nog net niet het eerste dat ze vraagt. Van ons had ze een hele mooie taart gekregen. Ook hier lukt het me niet om een afbeelding te plaatsen, zucht....te groot. En we hebben haar er nog wat ondergoed bij gedaan en een nachtjapon. Tja, pyama's zijn voor haar niet weggelegd, want ze vindt het maar wat vervelend om een broek in bed aan te hebben, die doet ze dus ook altijd uit. Dus hebben we haar maar een nachtjapon gekocht. Zondag is er ook nog visite geweest, dat was gelukkig niet zo druk. Het waren de oom en tante van Nathalie met haar 2-ling nichtjes, maar 1 van de dames was ziek, dus is tante maar bij de zieke thuisgebleven en kwam oom met haar andere nichtje en nog een neefje gezellig langs.

 

Voor wat betreft de baby uitzet, heb ik bijna alles compleet en dat geeft me toch wel een stukje rust. Als het goed is willen we toch binnenkort met de babykamer beginnen, maar momenteel stagneert de boel bij Danielle haar slaapkamer, omdat we het in de weekenden behoorlijk druk hebben. Afgelopen maand zijn we geen weekend vrij geweest, maar dat zal komende maand anders, want dan wil ik toch zoveel mogelijk Anton vrij zien te meken voor het weekend en hopelijk kunnen zijn broertje en zijn vader ook. Het zou zeer prettig zijn als we voor het einde van het jaar Danielle op zolder hebben in haar nieuwe slaapkamer en dat we een start hebben kunnen maken met de babykamer. Vanaf 1 januari is het ook nog maar 5 weken en dan ga ik met zwangerschapsverlof en dan wil ik toch alles wel af hebben, zodat ik me iets meer kan richten op de rest van ons huis, want ook dat moet klaar en schoon en netjes zijn.

 

Goed, ben nu een beetje uit verteld. Ik ga nu eerst een broodje eten en boodschappen doen, want ook dat moet geregeld worden. Ik durf niet te vertellen wanneer ik er weer ben, maar zodra er iets aan energie over is zal ik ff wat van me laten horen.

 

Voor nu eerst de groetjes aan iedereen die dit leest en hopelijk tot later.

 

 

Liefs Miranda

 

Hoi Loggers,

 

Hier ben ik eens weer. Druk, druk, druk, de nasleep van de verbouwing gaat me niet in de koude kleren zitten, maar doe zo goed mogelijk mijn best.

 

Gisteren naar Vita geweest voor de 20 weken echo. Wat is DAT ontzettend bijzonder. Een half uur kijken naar dat kleine mensje in mijn buik, wat ongelofelijk mooi. Kon zelfs dingen benoemen en de echoscopiste keek erg op haar neus, toen ik de dingetjes benoemde.

 

Voor zover er gekeken en beoordeeld is, is met onze Humpty momenteel niets aan de hand. Geen zichtbare afwijkingen, zoals spina bifida(open ruggetje) of een niet gesloten buikwand, de meesten zullen weten waar ik het over heb. Alles is compleet, vingers, tenen, benen, armen en inwendig zit, voor zover te zien is, alles op zijn plekkie. Wij zijn helemaal tevreden dus, maar ja, zit vanaf morgen op de helft en wat staat me aan de andere kant van die magische 20 weken op ons te wachten.

 

Eerst gaan we Danielle haar verjaardag vieren en haar slaapkamer afmaken. Dan is het de beurt aan het slaapkamertje voor onze Humpty. Ledikantje hebben we al geregeld, dat moet ik nog ff kortsluiten met de persoon in kwestie, maar dat gaat zeker goedkomen. Tussendoor hebben we sinterklaas en de kerst EN de verjaardag van mijn neefje. Met Kerst hebben we Nathalie en Danielle gezellig bij ons en gaan we , als het goed is, op eerste kerstdag uit eten met mijn schoonouders, mijn moeder en het broertje van Anton. We gaan dan lekker wokken bij het nieuwe stadion. Heb er al 2x gegeten, HEEEEEERLIJK!!!!!!!!!!!!! Ik verheug me er nu al op. Met oud en nieuw, zijn Anton en ik alleen MET onze Humpty. De meiden gaan dan naar hun moeders toe en Nathalie komt aan het einde van die week weer naar huis.

 

Intussen is onze jongste poes, Tikoes, bevallen van 5 kleine kittens. Zo ontzettend lief!!!!! Vorige week zaterdagavond waren op verjaardag en toen wij, erg laat, weer thuiskwamen, zag ik een dinkere natte plek op ons bankstel met een bloedrand erom heen. Wat bleek, Tikoes was begonnen. Wij overal zoeken, want we hadden een doos voor haar geregeld, zodat ze daar de kittens in zou werpen. Domme ik, had een sporttas laten staan die niet van mij is en waar lag madameke.........................juist, in de sporttas. Uiteindelijk had ze er 1 kitten uit, toen wij thuiskwamen en de tweede was onderweg, dus heeft Nathalie er ff rustig bijgezeten, zodat ze Tikoes een beetje kon aanmoedigen. Toen vervolgens het tweede kitten was geboren, hadden ze met hun 3-en maar weinig ruimte in die tas, dus hebben we besloten om moeder en 2 kids over te brengen naar de doos om daar onder een oude slaapzak de rest van de bevalling te doen. Mijn ogen werden zwaar en ze had er inmiddels al 5 uitgeworpen, maar ze had nog een erg dikke buik, waarop Anton zei: "Er komen nog wel 3 stuks uit." Ik ben op bed gegaan en toen we 's morgens wakker werden, bleek het bij 5 kittens gebleven te zijn.

 

Ik moet nu ff wat boodschappen doen en nog ff naar mijn werk, stop er nu ff mee, misschien kom ik later nog ff terug.

 

Groetjes en tot later, Miranda

Hoi beste loggers,

 

 

Ik dacht het wordt weer eens hoog tijd voor een log. De tijd gaat zo snel dat ik er amper erg in heb, waar de tijd blijft.

Ik zit nu in mijn 19-de week, afgelopen weekend was ik 18 week, dus het schiet alweer aardig op. Mij kan het niet snel genoeg gaan, hoor. Iedereen zegt ook tegen mij "Al in je 19-de week??? Tjeeeeee, wat gaat dat hard" nou geloof me IK VIND VAN NIET!!!! Maar dat zal de nieuwsgierige ik wel zijn, hahahahahaha!!!!

 

Morgen voor het eerst naar de verloskundigenpraktijk, dus ik ben erg benieuwd. morgen gaan we ook een afspraak maken voor de 20-wekenecho, eigenlijk kan ik niet wachten. Anton wil wel graag weten wat het wordt, terwijl dat voor mij niet echt aan de orde is. Om het makkelijker voor hem te maken de komende 20 weken, heb ik maar besloten om het ook te willen weten. En we zijn natuurlijk erg nieuwsgierig of alles goed is aangelegd en op zijn plekkie zit uiteraard. Dus laat maar komen.

 

Tja, ook de verbouwing nadert zijn einde. Er is nog genoeg te doen, opruimen, inruimen, schoonmaken, etc..... Het is alleen nog wachten op de buis die in de schoorsteen komt en bijbehorende kap bovenop het dak. er is in ieder geval een begin gemaakt met de slaapkamer van Danielle, zij komt strax op zolder te slapen.

 

Het is allemaal ontzettend mooi geworden, heb er nog geen foto's van, maar weet ook niet of ik daar foto's van wil plaatsen.

 

Aan alle loggers, ik ben momenteel meer aan het meelezen, dan dat ik reageer. Heb er niet al te veel puf voor na een dag werken en zit momenteel ook erg weinig achter de PC. Het is eigenlijk alleen mijn mail checken en dan sluit ik weer af.

 

Ik ga nu nog ff bij mijn mannetje zitten en dan zo op bed. Iedereen een prettige week verder en kom binnenkort ff bij jullie langs hoe het allemaal bij jullie gaat.

 

Liefs Miranda

Hoi Beste loggers en logsters,

 

Hier ben ik eens ff weer. We zitten nu momenteel midden in onze verbouwing.

Met ons, Humpty en mijzelf, gaat alles naar wens. Heb weinig last van kwaaltjes en mijn buikje wordt wat groter/dikker. Dat is uiteraard ook de bedoeling van zwanger zijn. Volgende week vrijdag mag ik voor de laatste keer naar de veloskundige in het ziekenhuis, daarna word ik "doorgeschoven" naar een verloskundigenpraktijk vlakbij waar ik woon. Dat is altijd mooi natuurlijk.

 

Even over de verbouwing. Onze douche en wc zijn nu grotendeels klaar en ze zijn nu met onze keuken bezig, zodat we van het weekend gewoon gebruik van onze keuken kunnen maken. Anton heeft een dagje vrij genomen om onze klusser ff te helpen met de keuken. We hebben in de douche een nieuwe kozijn met een te openen raam gekregen, daar ben ik heel blij mee, want dan kun je beter en sneller ontwasemen. Voor de rest is daar een douchecel ingebouwd en ons ligbad is ter ziele. Nieuwe vloertegels en wandtegels er in met een nieuwe wastafel op een iets grotere hoogte, aangezien we allemaal toch wel aardig in de lengte zitten, is dat altijd zeer prettig. Onze wc heeft ook een kleine metamorfose gehad. Onze bruine duoblok, die los op de grond stond, is eruit gesloopt en daarvoor in de plaats is een mooi hangtoilet geplaatst met een ingebouwd waterreservoir. Ook hier zijn nieuwe wand- en vloertegels geplakt, nog niet alles is opnieuw getegeld, maar dat komt nog. Onze oude deur is eruit en die is een halve meter naar voren geschoven en daar zit inmiddels al een nieuw deurkozijn in, het is nog ff wachten op de deur. In de wc krijgen we ook een nieuw fonteintje, want die oude was uit het jaar NUL. Leek helemaal niet in onze mooie nieuwe wc. Het hangtoilet is geplaatst op seniorenhoogte, zodat ook mijn schoonmoeder enigszins fatsoenlijk van de wc kan komen en voor ons relatief lang volk is het ook best prettig. De keuken was net zo oud als ik en het werd nodig tijd voor een iets moderner en landelijker exemplaar. Onze oude keuken begon ook danig in verval te raken, waardoor wij, bijna 2 jaar geleden, een brief naar de huurdersvereniging hebben gestuurd voor modernisering en woningverbetering. De nieuwe keuken heeft een nieuw kozijn met openslaand raam. Het keukenblok heeft de kleur noten en er komen nog tegeltjes in die iets van het wit af zijn, naar de cremekleur. Inmiddels zitten we al een 5 weken in dit "feestgedruis" en ik begin er danig zat van te raken. Ben allang blij dat ik niet iedere dag thuis ben, anders was ik helemaal doorgedraaid, geoof ik.

 

Deze voorspelling had ik al gedaan, toen wij in het PESA/ICSI-traject stapten. Op het moment dat wij met de hormonen in de weer gingen, kwamen ze van de huurdersvereniging dat ze de laatste dingetjes ff door wilden spreken, wat nu precies de bedoeling was. Wij hebben het budgetoverzicht toen ook gekregen en alles uitgezocht.( Was de aannemer niet blij mee, want ZIJ wilden bepalen wat er in ONS huis zou komen!!!!) En in week 34 zijn ze begonnen in de douche. De voorspelling waar ik het eerder over had, luidde dus ook: "Let maar op",zei ik, "ben ik strax zwanger en gaan ze de boel verbouwen." En ik heb mooi gelijk gekregen. Geeft niet, voordat de Humpty zich aandient hebben we alles weer netjes en opgeruimd, is Danielle naar zolder verkast en is het kleine slaapkamertje klaar voor Humpty.

En kunnen we ons rustig gaan voorbereiden op de bevalling.

 

Morgen ben ik 15 weken zwanger en gaan we naar Leiden voor de Landelijke Competitie van darten, kijken of we het beter kunnen dan de eerste wedstrijd die we hebben gehad.

Dat herinnert mij eraan dat ik nu de shirts nog moet gaan strijken, anders hebben we allemaal gekreukt shirts aan en DAT kan natuurlijk niet. Je vertegenwoordigt wel de provincie, moet je er wel netjes bij lopen. Zo heb ik via Marktplaats positie pantalons in de kleur zwart kunnen bemachtigen en daar ben ik ZEER content mee. Heb ze nog niet gepast maar dat ga ik zeker binnenkort ff doen, anders heb ik een excuus om  te gaan shoppen.

 

Nu neem ik eerst weer afscheid van jullie en wens jullie alvast een prettig weekend, hopelijk lezen we snel weer bijelkaar.

 

Liefs Miranda

 

Hallo beste loggers,

 

HIer ben ik ff weer.

Zal vandaag niet zo lang van stof zijn, want ik ben jarig vandaag.

Ik heb nog wat boodschappen te doen en voorbereidingen te treffen.

 

Ik hoop dat Anton ook wat eerder naar huis kan zodat hij mij kan helpen, want ik heb het ff zwaar te pakken.

Ben ongelofelijk verkouden, kun je voorstellen??? Op je eigen verjaardag notabene, loop je met een paar lodderige ogen en een hoofd vol .... en dan moet je ook nog dingen gaan voorbereiden.

Tja, het leven is niet altijd eerlijk.

 

Heb echinaforce forte + natuurlijke vitamine c op gehaald voor extra weerstand. Kijken of we een beeje zonder kleerscheuren de winter door komen. Dus ga ik er op dit moment maar ff eentje innemen.

 

Onder het genot van een cappucino en 3 beschuiten met gekookte ei, schrijf ik dit logje verder.

 

Moet strax nog ff naar mijn werk, ff een traktatie heenbrengen. Sinds dat mijn vader een cafetaria had, trakteer ik steevast ieder jaar op slaatjes. En dat wordt door de meeste mensen goed ontvangen.

 Ik weet nog wel de eerste keer, dat ze er zo raar van op keken. Ik zat toen bij een andere bouwmarkt en we kregen daar zo'n week aan week gebak en dat hing me danig de keel uit. Toen kwam mijn vader met het lumineuze idee om slaatjes te gaan maken en te trakteren. En dat pakte gelukkig goed uit.

 

In der tijd ben ik verhuisd naar een andere bouwmarkt, wel van hetzelfde concern, maar de baas van de bouwmarkt waar ik werkte en ik konden niet meer door 1 deur.

Vervolgens kwam ik bij een baas terecht, die ik kende toen ik bij de bouwmarkt begon. En dat gaat tot op heden nogsteeds goed.

 

Verder, buiten de verkoudheid om, gaat het prima met ons. Op 05-10 mag ik nog een keer naar het UMCG en daarna ga ik waarschijnlijk ( lees: zeker) naar een verloskundigenpraktijk vlakbij mijn huis. En daar ben ik wel blij om, want als het ff kan wil ik niet in het ziekenhuis bevallen. Intussen ben ik aangemeld bij de kraamzorg en in de 7-de maand krijg ik een gesprek.

Wat de vermoeidheid betrefd, op het einde van de dag is iedereen moe, als ze hebben gewerkt en bij mij is dat nu niet anders. Mijn vermoeidheid overdag ebt langzaam maar zeker weg. en daar ben ik erg blij om. Heb nog wel mijn momenten, maar ja, dat geeft niet.

 

Inmiddels 3x gestoord om dit logje af te maken. Mijn moeder belde, haar tante belde ook nog en direct erachter aan moest ik Nathalie nog ff terugbellen, want die belde tussentijds ook nog. Dat is nu allemaal klaar en ik ga nu naar mijn werk de traktatie heenbrengen en de resterende boodschappen ophalen.

 

Voor nu allemaal een heel fijn weekend en tot later.

 

Liefs Anton en Miranda en Humpty

 

Hoi beste loggers,

 

We hebben een drukke periode gehad, vandaar dat het zo lang duurde voordat ik weer een logje schreef.

 

We hebben de eerste 2 weken werken er al weer opzitten en met zo'n vermoeid lichaam is het toch best wel zwaar. Nog even doorzetten en dan ben ik een beetje van die vermoeidheid af.

 

Afgelopen maandag zijn ze dan EINDELIJK begonnen met onze verbouwing, te beginnen in de douche. Het bad wat er in zat is weggesloopt, het plafond is eruit en in eerste instantie zou hij de tegels ook van de muren afhalen, maar dat zat zo vast dat we hebben besloten dat Henk ( zo heet degene die de boel aan het verbouwen is) alles gaat stuccen en vervolgens daar over heen te tegelen. Aangezien de tegels er zo vast opzitten, heeft hij een gat in de muur gemaakt (per ongeluk, natuurlijk) die grenst aan de slaapkamer van Danielle (nog wel). Maar omdat Danielle strax naar zolder gaat te slapen en we toch met dat kamertje aan de gang moeten voor Humpty, maken we dat zelf wel weer in orde.

 

Afgelopen donderdag zijn we naar het UMCG geweest voor de eerste verloskundigenafspraak. Nou nou nou, dat hadden WIJ weer, hoor!!!!! We hadden ons mooi gemeld bij de receptie, helemaal een mooi dossier aangemaakt, die we zelf in het desbetreffende bakje bij de deur mochten zetten. Worden we om goed 14:00 uur ( afspraak was om 13:45 uur) binnen geroepen door Jessica (verloskundige) en Margriet ( co-assistent). Tot zover nog niets aan de hand, totdat ze het dossier opensloeg en er prompt achter kwam dat we voor de eerste keer kwamen. OEPS!!!! Wat nu, want planologisch kwam het niet helemaal uit volgens Jessica. Wat later bleek een verstrooide professor. Ze begon met allemaal vragen te stellen die ik allemaal had beantwoord op een lijst die ik van het ziekenhuis had gekregen en ik geacht werd om deze ingevuld weer mee te nemen naar de afspraak. Goed, na dat feest, moest ze me een aantal formulieren overhandigen, voor m.n. het bloedprikken. Toen was de echo aan de beurt en ik had bijna de hele morgen al mijn urine opgehouden, omdat ik ergens had gelezen dat ik met een volle blaas moest komen. Foutje van mij!!! Bleek achteraf. Het zal wel. Dus vervolgens ging ze eerst voelen of ze de baarmoeder kon voelen, dus zeg ik tegen haar, dat als ze een bobbeltje zou voelen dat waarschijnlijk mijn volle blaas zou zijn. Na deze happening EINDELIJK de echo. Deze keer via de buik en ze had tegen me gezegd dat ze alleen kon zien dat er een kindje in zat ( JA DUHUH!!!!!), DAT hoefde ze me niet te vertellen!!!!! Maar dat ze verder eigenlijk geen dingen kon vertellen en als ik het op prijs stelde dat een ander iemand met meer ervaring met het echo-apparaat ging kijken, dat ze dat voor me zou regelen. zo gezegd zo gedaan. Ik met mijn volle blaas op het bed, buikecho aan en kijken. Humpty was, omdat mijn blaas zo vol was, net onderin beeld zichtbaar, alleen kon ze maar 1 kant bekijken en daar was niet veel te zien. Dus heeft ze later naar Jane v. Krevel gebeld die meer verstand had van de echo.

 

Jessica wilde een volgende patient gaan helpen en vroeg ons plaats te nemen in de wachtkamer totdat Jane zou komen, dat vonden wij uiteraard GEEN probleem. Ijskoud met de stoel aan de kont, kwam Jane er aan gelopen. Wij dus met Jane naar een andere echokamer, die veel mooier  en beter was uitgerust. Ik zei dus tegen Jane dat ik ontzettend nodig naar de wc moest, omdat ik had verwacht dat ze een urinemonster van mij nodig hadden (wat dus niet zo bleek te zijn, achteraf). Dus zegt Jane, loos eerst die volle blaas maar even, gaan we dan verder met de echo. Zo gezegd, zo gedaan. Vervolgens wil ze de buikecho gaan maken en wat zien we........... NIETS, geen Humpty!!!!! "Oeps", zegt Jane, "volgens mij hadden we de blaas beter gevuld kunnen laten, maar dan gaan we gewoon vaginaal! Geen probleem." Intussen vertelde ze ons dat ze uit Nijmegen kwam en omdat wij daar de PESA/ICSI hebben gedaan vond ik dat wel grappig. "Dus", zegt ze,"dan ben je ook bij dr. Kremer geweest." Waar wij bevestigend op hebben geantwoord en ik zei dat we op 18-01-2007 bij hem waren geweest voor een eerste gesprek. Vervolgens had ze de probe er al weer in zitten om te kijken of ze Humpty kon vinden, nou..........zonder problemen, hoor! Net zo mooi helder in beeld. Anton kon meekijken op een groot televisiescherm, wat ook erg leuk was natuurlijk, zo kon ik zelf ook mooi meekijken. Vlak voordat ze Humpty stilzette, zag ik nog snel ff dat knipperlampje, wat me toch enigszins weer geruststelde, omdat Jessica het hartje niet kon vinden met de doptone. We hebben een mooie print meegekregen en we hebben nog ff met Jane zitten praten. Ze vertelde ook nog over de 20 weken echo, waarvan Anton vindt dat we het moeten doen, maar we mochten er van Jessica nog ff over nadenken en uiteindelijk hebben we, thuis, besloten om het toch te doen. En vlak voor het afscheid met Jane, zei ze nog tegen mij of ik woensdagavond wel wilde komen. Ze organiseerde een avond voor verloskundigen die net in dienst waren en voor co-assistenten om handigheid te krijgen met het echo-apparaat. Die kans laat ik dus niet aan me voorbij gaan en zei dat het geen probleem was, maar moest ik wel ff de tijd weten en dat was tussen 17:00 uur en 20:00 uur. Ik zei dat ik tot 17:30 uur moest werken en dat ik er rond 17:45 uur kon zijn. Ik werk tenslotte maar een kwartiertje vanaf het ziekenhuis. Gaan we dan kijken of we Humpty kunnen vinden met de buikecho.

 

Vervolgens zijn we nog naar de verpleegkundige geweest, dat was ook al zo'n rare gewaarwording, deze dame had een vorm van ADHD, volgens ons, want ze raasde maar door. Anton en ik zaten daar maar als een stelletje ja-knikkers, er was geen woord tussen te krijgen. We mogen dus nu al de kraamverzorging gaan regelen, maar ik moest eerst ff met de verzekering bellen of zij dat voor me regelen of dat ik dat zelf mocht doen. Dus heb ik vrijdagavond een mailtje naar de verzekering gedaan, omdat ik het uit de polisvoorwaarden niet kon halen. Daar verwacht ik maandag reactie op en kan ik maandagavond of dinsdagavond via internet de kraamzorg alvast aanvragen. Ze raadde ons aan om naar het Groene Kruis te gaan, omdat het daar goed georganiseerd is. Ze proberen veelal 1 kraamverzorgster voor de hele kraamtijd te regelen, maar het kwam ook wel eens voor dat het gewoon niet anders kon. En zij had toch de beste verhalen over het Groene Kruis gehoord, het enige wat ze over Thuiszorg en Icare en Samenzorg had gehoord dat het gewoon 1 rommeltje was en de boel NIET goed georganiseerd was. Nou, dan weet ik wel wat ik doe. Ben zelf van sterrenbeeld Maagd en over de meet genomen goed georganiseerd (ondanks dat het nu een rommel is bij ons), en ik geen gedonder wil hebben, maar het wordt, denk ik, toch het Groene Kruis. Vervolgens had ze nog meer dingetjes over voedsel wat ik niet en wel mag hebben en dat soort dingen meer. En als we vragen hadden voor verpleegkundigen konden we gewoon naar het  spreekuur bellen en anders bij een controle gewoon ff langswippen. Goed dit was ons avontuur met de verpleegkundige.

 

Last but not Least, moest ik dus nog bloed af laten nemen. Dus wachtend op de laborante, er waren 2 voor mij, Kwam Jane toevallig langs en vroeg of we al bij de verpleegkundige waren geweest of dat we eerst gingen bloedprikken. We zeiden dat we er al geweest waren en dat ze net met een stel "klaar" was, toen wij er aan kwamen lopen, dus dook ze direct het kamertje maar weer in met ons. Na dat ik 3 buisjes bloed had af laten nemen en Anton een kop koffie buiten bij het bloedprikken (Anton is niet zo'n held, als het op naalden aankomt) had verorberd, zijn we richting het restaurant van het ziekenhuis gelopen om wat te gaan eten. Het was inmiddels al 15:30 uur en beiden hadden we voor het laatste om 10:00 uur wat gegeten. Dus Anton UITERAARD een gehaktbal op brood (daar kun je de beste man 's nachts voor wakker maken) en een Rivella en ik op mijn beurt een waldkorn piramyde gezond met een grote beker koude melk, kwamen we weer een beetje bij.

 

Na onze verlate lunch, zijn we direct doorgereden naar Hoogezand, naar het huis van mijn vader en zijn vriendin. Zij zaten in Italie, 2 weken lang, en ik dacht ongeveer 50km ten Noorden van Rome ( als jullie dit lezen, correct me if I'm wrong), want ik weet niet meer hoe het plaatsje heet. Het was in ieder geval een klein plaatsje met een hele lange naam. En ik dacht dat ze bij het Gardameer in de buurt zaten ( ook hier graag eventueel een correctie, hahahahaha  ) Daar hebben we ff de post achter de deur weggehaald en ik heb de planten ff bewaterd en Anton had ff de Punto van Esther gestart, zodat de accu weer een beetje kon opladen, met de garagedeur open. Maar als de autio achterstevoren in de garage staat, stinkt toch wel de hele onderverdieping naar de uitlaatgassen, Anton!!!!! Hahahahaha, Anton zei dat hij de auto de volgende keer naar buiten zou rijden en ik antwoordde dat dat waarschijnlijk niet nodig was, omdat ze zaterdag al weer thuiskwamen. We hadden ze van de week nog wel ff gewaarschuwd voor het noodweer dat over Zwitserland en Oostenrijk trok en vertelden hen dat er hagelstenen waren gevallen zo groot als duive-eieren, maar achteraf gezien liet mijn timmermansoog mij ff in de steek, want later dacht ik, volgens mij waren ze wel zo groot als ganze-eieren. Vervolgens zijn we naar huis gegaan en toen we thuis waren kreeg ik een volledige inzinking, kon mijn ogen niet meer openhouden, dus ben ik maar op bed gedoken. Nathalie was zo'n beetje de hele dag thuis. Anton had mij rond een uur of half 8 wakker gemaakt om te vragen of ik meeging naar de verjaardag van Gert ( Nathalie haar vriendje ), hij is 24 geworden, maar ik zag me al zitten met een asgrauw hoofd van vermoeidheid in een drukke doch relatief kleine huiskamer, dus dacht ik, laat mij maar eieren kiezen voor mijn geld, ik blijf liggen waar ik lig. Anton en Nathalie zijn toen afgereisd naar Tynaarlo, de woonplaats van Gert. Ik ben toen rond een uur of 8 van bed gekomen en heb toen 3 beschuiten met kaas voor mezelf gemaakt. En om 21:30 uur kwam Anton al weer terug. Hij zei dat de oom en tantes van Gert kwamen ( zij wonen allen hier in ons dorp Onnen ) en dat er al een hele geschiedenis van Anton in Onnen ligt, werd de sfeer een beetje vreemd voor Anton. Het zijn allemaal mensen met geld en schetsen een bepaald beeld naar de minderbedeelden tussen ons. N.a.v dat sfeertje is Anton naar huis gegaan en Nathalie is bij haar mannetje gebleven en heeft daar overnacht. Anton en ik hebben nog ff naar Ghostwhisperer gekeken en zijn daarna op bed gegaan.

 

Vrijdag heb ik een relatief rustige dag gehad. Nathalie kwam nog ff thuis om haar fiets op te halen (had geen flauw idee waarom, maar ja pubers, he). Die zijn met de fiets van Nathalie en Gert (die van hem stond hier nog van het weekend ervoor, toen was er feest in het dorp) weer terug getogen naar Tynaarlo en tot op dit moment hebben wij verder nog niets van haar gehoord. Ik heb nog boodschappen gedaan, daarna hebben we makkelijk gegeten en zijn we lekker voor de buis gaan hangen met de film "The Bourne Ultimatum" Deel 3 van de Bourne-trilogie. Lekker op tijd op bed gegaan, om vervolgens om 08:40 uur (Anton) en om 09:20 uur (ikzelf) van bed af te komen op zaterdagmorgen.

 

Anton had inmiddels van VCP (Vodafone City Point) telefoon gehad dat zijn mobiele telefoon weer klaar was. Dus zei ik tegen Anton, kom dan gaan we nu naar de stad in Groningen, want het is nu nog rustig en als het dit weer blijft dan wordt het vanmiddag dusdanig druk dat je er op de koppen wel kunt lopen. Dus om 10:30 uur liepen we in de stad naar de VCP, werden direct geholpen (door dezelfde meneer die mij de week tevoren ook al had geholpen) en zo liepen we om 10:35 uur alweer buiten richting bank. Geld gehaald en zei tegen Anton we gaan lekker een kop koffie drinken bij Douwe Egberts, dus dat hebben we gedaan, Anton een grote zwatre koffie en ik mijn favorietje Lazy Noon met een appelflap, want ik had na 1 plak brood trek gekregen. ik wist dat mijn mannetje nog geen zin had om iets te eten en dacht, hij heeft strax wel zin in een broodje haring, wat uiteindelijk een broodje garnalen werd. Na de koffie en appelflap, richting de viskraam, waar we 4 haringen kochten en uiteraard het broodje garnalen, liepen we weer terug richting auto, toen ik opeens bedacht dat ik een broodje bij een specifieke kraam op de markt wilde halen, daarna was het terug naar de auto. Vervolgens naar een dierenspeciaalzaak in een wijk in Groningen, daar twee winklepickers ( vishengels voor de leken onder ons)opgehaald met wat ander gerei. Toen door naar de Gamma,waar ik werk,voor wat spullen die Anton op zolder nodig heeft voor de slaapkamer van Danielle en vandaar, voor de laatste keer oppassen, naar Hoogezand om daar de laatste post nog ff achter de deur weg te halen en wat ramen op ventileerstand te zetten. Daarna EINDELIJK naar huis, want mijn ogen waar al weer zwaar in gevecht met de zwaartekracht, eenmaal thuis ben ik op bed gedoken om om 16:30 uur weer wakker gemaakt te worden, omdat we met ons 2-en hadden afgesproken om te gaan darten, aangezien de competitie morgen weer begint. 's Avonds gedart, ik had al 1,5 maand geen dart meer aangeraakt, en werd 2-de in de poule. In de kruisfinales won ik van mijn "angstgegner", zoals ze dat noemen en vervolgens won ik de finale van een, voor mij, hele goede bekende en vriend. En Anton was 2-de in de verliezersronde geworden en zo togen we rond 22:45 uur richting huis met 2 dozen vol vlees.

Thuis aangekomen nog ff naar darten gekeken en wat frikandelletjes weg gegeten, want ik had trek en Anton ook. En omdat onze ogen dichtvielen lagen we rond 00:45 uur op bed.

 

En nu....nu zit ik hier mijn belevenissen van de afgelopen dagen te tikken en wachtend op de visitie. Mijn moeder komt zometeen langs met waarschijnlijk haar ouders en een goede vriend komt ff naar de PC kijken, want mijn MSN doet raar. Kan niet eens fatsoenlijk mijn mail lezen, dus dat wordt zometeen, hoop ik,verholpen. Voor de rest zit in nog in mijn nachthemd dus moet zo als de wiede weerga maken dat ik wat fatsoenlijks aantrek, voordat de visite strax komt.

 

Voor nu wens ik jullie allen nog een prettige zondag en alvast weer een prettige werkweek.

 

 

Liefs Miranda